İslamiyet öncesi Türk devletlerinde olduğu gibi Türk-İslam devletlerinde de önemli bir yere sahip olan avcılık, 15. ve 16. yüzyıllarda Osmanlı Devleti'nde ülke genelinde yönetimsel bir yapıya kavuşmuştur. Teşkilat mensupları Osmanlı avcılık merkez teşkilatında “şikâr halkı” veya “av halkı”, taşra teşkilatında bâzdâr, doğancı ve avcı kuş yetiştiricisi gibi farklı isimlerle anılmışlardır. Osmanlı Devleti'nde avcılık teşkilatı ülke genelinde idari olarak yapılanmış ve bu çerçevede çeşitli görev ve yetkilerle donatılmıştır. Devletin erken dönemlerinden itibaren kurumsallaşmış olan avcılık teşkilatı görevlilerinin sayıları padişahların av tutkularının ve ava olan ilgilerinin değişimine bağlı olarak zaman içinde artmış veya azalmıştır. Avcılık teşkilatı görevlileri baktıkları avcı kuşların adlarına göre çakırcı, doğancı, şahinci ve atmacacı şeklinde isimlendirilmiştir. Osmanlı Devleti'nde avcılık teşkilatı görevlilerinin sayısı, ülke sınırları içindeki dağılımı ve bu görevlerin babadan oğula intikal şekli ile ilgili Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi'nde birçok kayıt bulunmaktadır.

Bu eserde Osmanlı Devleti'nde XVI. yüzyıl sonlarında avcılık teşkilatının Rumeli ve Anadolu'daki idari yapılanması ve bu teşkilatın yayıldığı coğrafya tespit edilmiştir.